znowu przegrałam tę wojnę
nikomu się nie przyznaję

zbieram swoje upokorzenie
swój ból
swój wstyd
kieszenie pękające
od gorzkich, smutnych porażek,
schowanej dumy

zlizuję sobie z twarzy
resztkę tego upodlenia

ubieram się ciepło
i wychodzę w moje miasto
niech pooddycha dla mnie pociągami

podniosłam się
jestem taka wściekła

nie
nie będzie żadnej pokory

odpalam papierosa od papierosa
znowu mam wyjebane

chcesz wiedzieć jakie to uczucie
to z twojej strony nieprzemyślany masochizm..

to dwanaście
w dziesięciostopniowej skali

morze krwi i łez

i jak ślinisz się na widok
każdego noża
i marzysz,
żeby się nim rozpruć
powycinać ten milion żyletek,
który cię zozrywa

w zasadzie fantazje o śmierci
tak jakby to miało trwać już wiecznie
obietnica ulgi jest odległa

i fakt, że to dzieje się kolejny raz
nie zmienia faktu, że jesteś coraz
bardziej przerażony

gdziejesteśgdziejesteś

są rzeczy,
do których nie można się przyzwyczaić