i znów dostało mi się po dupie
bo myślałam, że wszystko jakoś samo się poukłada

chwile szczęścia
pustka w portfelu
w garnku
w głowie

dorosłość przeraża
przerasta
siłuję się z nią
z dumnie podniesioną głową

tak,
znów dostało mi się po dupie
bo oddaję się ludziom i sprawom
z łatwością wyuzdanej dziwki

a trzeba mi się zaszyć
zamknąć
schować
i nie wpuszczać nikogo

no co Ty
życie rodem z bajki
byłoby zbyt proste

telefon milczy
nie mogę pozbyć się uczucia zawodu

lężę na łóżku
i wmawiam sobie
że nie jestem krok od samotności

wszystkie przyjemności
które sobie daję
są wciąż o krok od wyrafinowania

dni znów są niepełne
i boli mnie utrata czasu


jest w tym poplątaniu z pomieszaniem
mały głód
cichy strach

odezwij się do mnie

a jeśli mnie nie chcesz
już nigdy mnie nie dotykaj
bo nienawidzę nadzeji

czy wiesz,
że można pragnąć aż tak?

nikt nigdy nie całował moich nadgarstków
jestem brakującym elementem
zabierz ten zły czas
złą zimę
chcę znów z szelmowskim uśmiechem
spadać co rano z łóżka
i chcę żeby moja czapka
flirciarsko spadała mi na lewe ucho
chcę robić balony z gumy malinowej
i śmiać się w twoją roześmianą twarz

telefon milczy tak wymownie.